พ่อ

วันนี้เป็นวันพ่อ ของปวงชนชาวไทย.. เมื่อนึกถึงพ่อ เราทุกคนมีพ่อ 
ไม่ว่าพ่อของเรา จะเป็นคนเช่นไร ในสายตาเรา จะถูกใจ ไม่ถูกใจ จะดีจะร้ายยังไงในสายตาเรา นั่นคือ…ผู้ให้กำเนิด 

ท่านเป็นกำลังหนึ่งในสองที่ให้ชีวิตเรามา เป็นกำลังหนึ่งในสองที่ดูแลเรามา บางคนมีพ่อที่แสนน่ารักและอบอุ่น บางคนมีพ่อที่แสนจะน่าเบื่อหน่ายและขี้เมา บางคนมีพ่อที่ทำแต่งาน ไม่มีเวลาให้ แต่ทั้งหลายที่พ่อเป็น ยังไง นั่นก็คือพ่อของเรา

คนอื่นที่ว่าแสนดี เขาดีเพราะเราและเขาถูกใจกันหรอก วันใดไม่ถูกใจ วันนั้นความดีทั้งหลาย มันสลายเป็นความเกลียดชัง

แต่พ่อเรา ในใจแม้จะยังไง ลูกก็คือลูก มันเป็นลูกเป็นพ่อตลอดชีวิต พ่อที่แสนดี ไม่ได้หวังอะไรจากลูกเลย มีแต่ให้กับให้

แต่บางครั้ง จริยาที่แสดงไปมันเป็นแค่ธรรมชาติจริตของผู้ชายที่เป็นอย่างนั้น พ่อยิ่งแก่ ก็ยิ่งอยากให้ลูกเอาใจ แต่ลูกหญิงชายนั้นมักขี้รำคาญ

เราถามคำซ้ำๆ พ่อครับพ่อขา นั่นอะไร..? พ่อเราเฝ้าตอบได้ซ้ำๆโดยไม่เบื่อ อยากให้ลูกที่เพิ่งหัดพูดเรียกว่าพ่อๆๆๆๆ เมื่อพูดได้แล้วก็ภูมิใจที่ลูกเฝ้าถาม
เป็นแต่ลูก ที่มักรำคาญเสียงพ่อ..

พ่อไม่เคยเบื่อเลยที่จะตามใจลูก พ่อทนได้เพื่อลูกๆทุกคน ยามเหนื่อยพ่อไม่ได้บ่นอะไรให้ลูกฟัง ไม่อยากให้ลูกต้องมาเป็นทุกข์กับพ่อ

นั่นค่าหนังสือ นั่นค่าเสื้อผ้า นั่นค่าเล่าเรียน พ่อต้องหาต้องพึ่งพากำลังไขว่คว้ามาให้ลูก ให้โดยไม่หวังว่าลูกจะกลับมาให้พ่อ ลึกๆแล้วเป็นเช่นนั้นทุกคน

ยามลูกเจ็บยามลูกปวด พ่อนี้ปวดร้าวในใจ พ่อทนไม่ได้น้ำตาไหลที่เห็นลูกทรมาน ความทุกข์ใจทั้งหลายที่ลูกทุกข์ หากพ่อได้รู้ได้สัมผัส พ่อกลับทุกข์ใจยิ่งกว่า แต่ลูกซักกี่คนที่เห็นคุณค่า ว่าพ่อนี้น่ารักนักหนาสำหรับลูก

ยิ่งตอนเป็นพ่อใหม่ๆ เห็นลูกน้อยๆ น้ำตาพ่อไหล ชื่นชมลูก ชีวิตก็ให้ได้หากใครคิดมาพรากลูกไปจากอ้อมอกพ่อ

พ่อได้อุ้มลูกคนแรกก่อนแม่เจ้า เจ้ารู้ใหม มันช่างตรึงตาตรึงใจที่ใด้อุ้ม
เสียงฮือๆๆๆ กล่อมลูกพร้อมน้ำตาไหล เจ้าเคยได้ยินไหม ใยเจ้าจำไม่ได้ยามพ่อเฝ้า

น้ำตาพ่อมันไหลเพราะตื้นตันใจ พ่อมีลูกน้อยๆไว้อุ้มชู
ใจพ่อมันอยากร้องบอกให้กู่ก้องโลก พ่อจะรักและถนอมลูกไว้ยอมตายได้

ยามลูกต้องการโหยหาไม่ว่าอะไร พ่อจะหาให้เต็มใจที่พ่อมี
แม้จะลำบากยากเย็นซักแค่ไหน พ่อคนนี้ก็จะไปหามาให้ลูก ขอให้ลูกเป็นลูกที่แสนดี พ่อนี้มีความสุขที่ได้ให้กำเนิดมา

เรา..รักพ่อ เราตอบแทนพ่อกันแค่ไหน อย่ามัวไปถามว่าพ่อไม่สบายหรือ อย่าไปถาม หากเห็นว่าไม่สบาย เอาไปรักษาดูแลเลย หาหยูกหายา หาขนมนมเนยที่พ่อชอบ ทำให้พ่อไป

ตราบใดท่านยังอยู่ เราตอบแทนตามกำลัง เพราะวันหนึ่ง…..ท่านต้องจาก ท่านต้องพรากจากเราแน่

เราจะยืนมองร่างท่าน ที่ทอดยาวไปกับพื้น ด้วยความยินดีและยิ้มอย่างภูมิใจ
ที่ชีวิตเราเกิดมา ได้ตอบแทนคุณพ่อของเรา จนเต็มที่ในใจเราที่พอจะทำได้ เราภูมิใจ..

ที่เราได้ตอบแทนคุณเพียงพอแล้ว เราภูมิใจที่ท่านไปอย่างพ่อที่เราภูมิใจ เราภูมิใจที่ได้ดูแลท่านแล้ว เป็นอย่างดี

หรือ…เราจะเสียใจ เมื่อวันท่านไปไม่หวนกลับ ทำไมเราไม่ให้ท่านทั้งๆที่เราก็พอให้ได้ เราจะยืนคร่ำครวญน้ำตานองไหลยังไงท่านก็ไป ไปแล้วไปลับไม่กลับมา อย่าเลย อย่าไปพูดว่าขอให้พ่อมีความสุขเมื่อท่านจาก

เราควรทำให้ดีในวันก่อนที่ท่านจาก ท่านจึงจะมีสุข ท่านนอนราบไปกับผืนปฐพีแล้ว ความสุขอะไรที่เราจะมอบให้ มันไม่มีประโยชน์ รีบๆดูแลไว้ ก่อนที่ท่านจะลาไกล

วันนี้วันดี เป็นวันพ่อ หากพ่อเรายังอยู่ไม่สูญสิ้นไปไหน นั่น..ดอกไม้ มาลัย เข้าไปกราบขอขมากรรมทั้งหลาย ทำได้ไหม แล้วจะรู้ว่าใจพ่อที่มีต่อลูกนั้นเป็นอย่างไร ทำได้ไหมเรื่องดีๆ

กราบเท้าพ่อ ขอขมา ที่เรื่องเหี้ยๆทำได้ไม่อายหมา กราบบูชาแทบเท้าพ่อในวันนี้ทำไม่ได้ นี่แหละกำลังใจเป็นลูกที่อัปรีย์จัญไร
ทำไม่ได้เรื่องดีๆ ชินแต่เรื่องเลวๆ

คนดี ทำเลวมันแสนยาก คนชั่วช้าทำดี ก็แสนยากเหมือนกัน
คนดีๆ มันอาย ที่จะทำเลว คนเลวๆ มันอายยยยยย ที่จะทำดีเหมือนกัน

วันนี้เป็นวันพ่อ เอาดอกไม้มาลัย พร้อมตังค์ ซักพอเป็นกำลัง กราบแทบเท้าแล้วขอขมากรรม รีบๆทำก่อนที่ท่าน จากไปโดยไม่ได้ขอ

แล้วโอบกอดด้วยรักที่มีต่อพ่อ ลองดูซิ… จะเห็นพ่อ…น้ำตาไหล น้ำตามันไหล เหมือนวันที่ได้อุ้มลูกวันแรก แม้พ่อจะต้องตาย พ่อก็คงได้ตายอย่างเต็มภูมิที่ได้เกิดมาเป็นพ่อ ลูก…..ทั้งหลาย จะทำได้ไหม ดอกไม้มาลัยเพื่อ..ขอขมา..!!

เช้านี้ หวัดดี…คึคึ จากพ่อคนหนึ่งเหมือนกัน

@ธรรมะจากพ่อที่รักลูกๆ ….ท่านธรรมกะบุญญพลัง