พึงมีชีวิตอยู่อย่างเข้าใจชีวิต อย่าอยู่ด้วยความอับเฉาและมืดมนกับชีวิต

พึงมีชีวิตอยู่อย่างเข้าใจชีวิต อย่าอยู่ด้วยความอับเฉาและมืดมนกับชีวิต

188
0
แบ่งปัน

*** “พึงมีชีวิตอยู่อย่างเข้าใจชีวิต อย่าอยู่ด้วยความอับเฉาและมืดมนกับชีวิต” ***

ขอสาธุคุณยามเช้า

หากเราวิ่งไขว่คว้าแต่สิ่งเดิมๆ ไม่ยอมเปลี่ยนแปลงใจตนในสิ่งที่ไขว่คว้า

วันหนึ่งจะเห็นได้ว่า มันเป็นอากาศและไร้ค่าต่อคนทั้งหลายเขาไปซะแล้ว

แม้ว่า… เราจะคิดว่ามันเป็นสิ่งที่ดีที่สุดของเราแล้วก็ตาม
หากมันยังย่ำอยู่กับความภาคภูมิใจเดิมๆไม่ยอมเปลี่ยนแปลง..

โลกเปลี่ยนทุกวัน ความภูมิใจเดิมๆมันใช้ไม่ได้กับกาลที่มันเปลี่ยนแปลงไป

แต่ตาเราบอดเกินกว่าที่จะไปเห็นมันว่ามันเปลี่ยนไปไกลโขแล้ว..

มองคนรอบข้างให้ดีๆ

ยามไม่ถูกใจ อะไรๆก็จะแย่ไปซะหมด

ยามถูกใจ อะไรๆมันก็ดีไปซะหมด

ชีวิตนั้น..เรามักจะตกหลุมพรางมายาจิตเป็นปกติเช่นนี้

ยามเราทุกข์ใจ ขอให้หวนมองกลับไปในวันที่เราทุกข์ใจยิ่งกว่า
และเรา..ก็เคยผ่านมันมาได้เช่นกัน

อย่าจมแช่อยู่กับความทุกข์ที่เป็นอดีตเลย
มองวันนี้ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
อนาคตที่ดีย่อมตามมาอารักขาเราเสมอ

จงมั่นใจในชีวิตที่เราเดิน

ไม่ว่ามันจะขรุขระแค่ไหนอย่างไร

เชื่อเถิดตราบใดที่ยังมีลมหายใจ

เราเดินผ่านมันไปได้..เสมอ

บางครั้ง เราแค่ท้อกับสิ่งที่มันไม่ได้ดั่งใจเท่านั้น

ท้อนั่นห้ามไม่ได้

แต่เราเข้าใจมันได้ว่า

การท้อ มันเป็นแผนหนึ่งที่จะกระตุ้นให้เราเดินหน้าต่อไป

เรา..อย่าพ่ายแพ้ใครด้วยใจที่เกิดความท้อ..

หากสิ่งที่เราทำมันเป็นความถูกต้องดั่งที่เราพิจารณาดีแล้ว

พึงทำไป แม้มันจะผิดต่อใครๆไปบ้างก็ช่างมัน

เรา..ค่อยมาว่ากันตามความถูกต้องของใครๆเขา หากใจมันเดือดร้อน…

หากเรายิ้มกับใครไม่เป็น ก็พึงหัดยิ้มกับใจตนเองบ่อยๆ

การบึ้งตึงของอารมณ์ มันเป็นสีชั้นดี ที่จะทาติดหัวใจเราไปแบบข้ามภพข้าชาติด้วยสีแห่งความบึ้งตึงนั้น

เราโรยหน้าเค้กอารมณ์ของเราด้วยรอยยิ้มกับทุกสายตา

ดีกว่าเราควักอารมณ์เน่าๆห่อของขวัญติดโบว์ให้แก่ใครๆยามเช้าเสริฟพร้อมกาแฟรสเสนียดอารมณ์…

ชีวิตนั้น ยากมากที่จะให้ได้ดั่งใจไปซะทุกเรื่อง

เรามีโอกาสได้เกิดมาใช้ชีวิต

เราพึงใช้จ่ายอย่างรู้ค่าของชีวิตที่มีโอกาสใช้เถิด มันมีเวลาใช่นานนักหรอก..

ยามเที่ยงวันวานกับเที่ยงวันนี้ เที่ยงเหมือนเดิม
แต่อาจแตกต่างในจุดเดิมที่เรายืน

ฉะนั้น..ชีวิตที่ดูเหมือนเดิม แต่จริงๆ มันแตกต่างออกไปจากเดิมที่เราเคยๆ

อย่าไปใส่ใจมันกับสิ่งที่จบๆไป

บางครั้ง เราอาจเป็นผู้เผาอดีตที่แสนรำคาญใจออกไปจากหัวใจได้

นั่นหมายถึง เราเข้าใจแล้วว่า..อดีตมันเป็นแค่อากาศที่เราโง่หลงยึดมาเป็นตัวตน

พระธรรมเทศนา โดย พระอาจารย์ธรรมกะ บุญญพลัง

วันที่ 3 ธันวาคม 2562