เอาใจไปยืนในที่ที่เป็นธรรมดาของโลกทั้งใบ

เอาใจไปยืนในที่ที่เป็นธรรมดาของโลกทั้งใบ

522
0
แบ่งปัน

***** “เอาใจไปยืนในที่ที่เป็นธรรมดาของโลกทั้งใบ” ******

อากาศที่นี่ วันนี้ดี๊ดี

ลมพัดตลอด เย็นๆมาตั้งแต่ตีสอง

แสงแดดยามเช้าแสนอบอุ่น

ดูเหมือนครึ้มฝน แต่อากาศดี

ชีวิตคนเรา หัวเราะกันซะบ้าง

มองดูทุกอย่างให้เป็นธรรมดา

เราอย่าโต่งไปข้างใดข้างหนึ่งให้มากไป

ไม่เช่นนั้น

เราจะย้อมใจของเรานี้ไปทางเพ่งโทษ

คนที่ชอบเพ่งโทษ

เป็นจริตใจที่มักก่อศัตรู

คนที่มีแต่ศัตรู

มันก็อยู่ลำบาก เพราะไม่มีใครเขาอยากคบ

น้ำนั้น อยู่ในภาชนะอะไรก็เข้ากับเขาได้

หินนั้น ย่อมต้องรอแต่ภาชนะที่เข้าได้กับตนเท่านั้น

เรา..อย่าไปโทษใคร

เรา…พึงหัดโทษใจเราเองที่ก่อกำแพงสูงเกินตาเรา

เรา..จึงมักเห็นแต่อิฐกำแพงอุปาทานที่เราก่อมายึด

อิฐที่เราก่อมายึดเป็นกำแพง

มันย่อมเห็นแต่กำแพงที่มันก่อมาปิดบังหัวใจ ไม่ให้เห็นความเป็นจริงแห่งโลกกว้างทั้งใบ ที่มันธรรมดา

เรา…ต่างโหยหาอิสระภาพแห่งหัวใจ

ทำไม…เราไม่ทุบกำแพงใจ ที่เราก่อกันหัวใจให้มันตีบตันและคับแคบ

เอาแต่อิฐกำแพงที่ก่อขวางโลกธรรมดา ระหว่างเรากับความคิดเรา

เปิดใจ ยอมรับโลกใหม่ที่เป็นธรรมดาอีกด้านบ้าง

เรา..จะได้มีที่ยืนและสร้างหนทางในทั้งสองด้าน

เท้าที่หยั่งลงไปได้ในทั้งสองด้าน

มันย่อมมั่นคงให้ใจดวงนี้ได้มีที่ยืน

ขอให้มีที่ยืนกันบนหนทางอันมั่นคงด้วยฝ่าเท้าแห่งเรา

บนหนทางที่แสนธรรมดาที่เรา…ได้เผชิญ

ขอสาธุคุณสวัสดี กับวันอากาศดีๆ..!!

พระธรรมเทศนาโดย พระอาจารย์ธรรมกะ บุญญพลัง วันที่ 2 พฤศจิกายน 2559