ใบไม้แห่งความพลัดพราก ท่อนที่ 11

ใบไม้แห่งความพลัดพราก ท่อนที่ 11

1057
0
แบ่งปัน

OLYMPUS DIGITAL CAMERAหวัดดีทุกคน

.
.
.
.
.
ต้องเคาะเรียกหน่อย อาหารมาแล้วเด้อ
ก๊อก





ฮ่าๆๆๆๆ น่ารักจริงเลย เหล่าเวไนยสัตว์ วันนี้เรามาโม้เรื่องผีท่านอั๋นต่อไม๊ หรือโม้เรื่องอื่น วันนี้ก็จะโม้ถึงสภาวะ เกี่ยวกับผี ละกัน

ผีท่านอั๋น เมื่อปลงใจได้แล้ว จิตที่ยึดมั่นไว้ ก็วาง การวางนี้ ไม่ใช่ท่านอั๋นวาง หากเราซึ่งเป็นผู้สอดส่องดูเหตุการณ์ เราจะเห็นว่า ท่านอั๋นวาง จริงๆ ท่านอั๋นไม่ได้วาง

ที่วางนั้น เกิดจาก พันธะสัญญาแห่งวิบากจิต ได้รับการร้อยเรียงเรื่องราวใหม่ ที่ข้ากล่าวเช่นนี้ พวกเราคงไม่เคยได้ยิน

สิ่งเหล่านี้ สำหรับผู้เข้าใจ มันเป็น แค่ ธรรมดาแห่งจิต สังขารที่มีเหตุใหม่ ผลใหม่เข้าไปสาง เข้าไปเจือ ให้สภาวะการร้อยรัดแห่งกระแสจิต ที่เชี่ยวกราดรุนแรง ลดน้อยถอยลงมา

ไม่ใช่เพราะท่านอั๋นวาง ผีท่านอั๋น เป็นโปรแกรมหนึ่งของจิต ที่ปรุงขึ้นมาเพื่อ การเป็นเจ้าของ ที่รักษารูป แต่รูปไม่มี

ผีท่านอั๋นมีแต่ความทรงจำ ที่เป็นสังขารปรุงแต่ง แต่ความทรงจำในรูปสุดท้าย ยังให้ผลอยู่ เพราะพลังงาน ที่เคยอาศัยรูป ยังไม่หมดอายุขัย

โปรแกรมแห่งตัวตน มันก็เลยส่งผล ไปรักษาในภวังค์วิญญาณแทน แต่พวกเรา คงจะไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ เพราะมันมีความซ้อนแห่งกาล

และรอบแห่งวิถีจิตและภวังค์จิตหลายชั้น ทำให้เรา..มองธรรมชาติเหล่านี้ ไม่ออก แต่ข้ามองออก เพราะคลุกคลีกับสิ่งเหล่านี้

และยืนยันได้ ด้วยตัวเอง โดยไม่ต้องเชื่อใคร เพราะผีท่านอั๋น จริงๆ ก็ไม่มี ที่มี มันเป็นอาการปรุงแต่งแห่งพลังงานจิตดวงหนึ่ง

ที่ปรุงแต่งไปตาม หน้าที่ ที่อยู่ภายใต้ของอารมณ์แห่ง อวิชชา ถ้าอธิบาย ก็คงจะยุ่งกันไปใหญ่ ภายหลัง เมื่อข้ากลับมาจาก บิณฑบาตร หลังฉันข้าวเสร็จ

ข้าก็เลยทดสอบอะไรซักอย่าง มันค้างคาใจมานาน นั้นก็คือ การแผ่ส่วนบุญ ส่วนกุศล เพราะข้าเองก็แผ่อยู่เป็นประจำอยู่แล้ว

แต่ไม่ทราบแน่ชัดว่า จะถึงหรือไม่ ที่ข้าทราบๆ มา ที่จริงผีเขาก็บอกนั่นแหละ ว่าถึง แต่นั่น เป็นเพราะข้าถามผี ผีมันอาจโม้เอาใจก็ได้ มันไม่ประจักษ์ใจ

วันนี้ ข้าจะพิสูจน์ตามวิสัย แห่งคนไม่ยอมปลงใจอะไรง่ายๆ บ้างละ พอฉันท์ข้าวเสร็จ ข้าก็ระลึกนึกถึง ผีท่านอั๋นก่อนเลย

เอาละวะ วันนี้ได้รู้ดีรู้ชั่วกันไป หากรับได้จริง ข้าก็จะกระทำต่อไป แต่หาก รับไม่ได้ ข้าจะเลิกงมงายกับท่าทางและกริยา ที่โลกเขาว่าทันที

ข้าจะแดกเสร็จแล้วก็เปิดตูดเลย ไม่ต้องเสียเวลาคร่ำครวญให้ยืดยาว เมื่อโมทนาเสร็จ เอาภาษาไทยง่ายๆ นี่แหละว่า

ขอให้ความอิ่มหนำสำราญ ในทานอันเป็นกุศล ของชาวบ้าน ที่มีต่อพระพุทธชินสีห์ พึงมีผลต่อท่านอั๋นในครั้งนี้ด้วยเถิด ส้าาาาาา…ตุ๊

วางบาตรตรงนั้นเลย แล้วเดินไปหาเจ้าแก้ว เจ้าแก้วนั่งหันหลังคุยอยู่กับ เพื่อนมันอยู่ หันขวับมาทางข้าทันที แต่กระแส เป็นผีท่านอั๋น

เจ้าแก้วยกมือไหว้อย่างนอบน้อม และบอกขอบคุณครับหลวงพี่ แค่หลวงพี่ระลึกส่งกุศลจิต มายังผม ผมมีกำลังและสว่างขึ้น มากกว่าที่แม่ผม ทำสังฆทานมาให้ผมตั้ง 5 ครั้งซะอีก

ผมขอสาธุคุณและขอบคุณมากครับหลวงพี่ ข้านี้พยักหน้า ยิ้มกริ่มอยู่ในใจ อยากจะกำมือศอกกลับแล้วแหกปากร้องว่า ฮั๊ดฉ้า…

แต่ทำเป็นนิ่งรักษาฟอร์มไว้ เดินหันหลังกลับ แสนจะมีความสุขใจ ในสิ่งที่ได้รับคำตอบ นี่…เราได้กระทำความดีเช่นนี้ มายาวนาน

มันแสนจะภูมิใจจริงๆ ที่ได้เป็นผู้ให้ วันนี้ ผลมันประจักษ์ใจ ได้ยินได้ฟังแล้วน้ำตาแทบไหล มันปลื้มใจเกิดปีติจนบอกไม่ถูก

เดินยิ้มกริ่ม ระลึกถึงความดี ที่ทำไปโดยไม่รู้จริง มาตั้งนาน วันนี้ ข้ารู้แล้ว ว่าการแผ่กุศลจิต มันมีผลต่อผู้ที่เราระลึกนึกถึง

แหม.ภูมิใจจริงๆ เดินกลับ ภูมิใจมากไปหน่อย เดินสะดุด รากไทร หัวทิ่มไปข้างหน้า หล่นลงไปนั่งยิ้มกริ่ม อยู่ในนา

ข้านั่งพับเพียบสวยงามมองดูเมล็ดพันธุข้าวไป อย่างไม่เสียฟอร์ม มันมีความสุขจริงๆ ที่ได้รู้ความจริง เพราะข้า ไม่ทันได้ถามผีเลย ผีได้รับจริง และหันมาตอบจริงให้อิ่มใจ

เขาหันมาตอบเอง วันนั้น ข้าก็เลยไม่ทำอะไร ข้านั่งแผ่กุศลใต้ต้นไทร จนมืดมิด นั่งแผ่จนบ้าไปเลย ผีแถวนั้น คงอิ่มกันจนเอียน

ผีท่านอั๋น บอกว่า สมัยเขาเป็นมนุษย์ เขาไม่ค่อยได้ทำบุญ เพราะเขาถือว่า บาปคงตัวแบนๆ บุญมันก็คงตัวกลมๆ มันเป็นเรื่องไม่จริง

แต่พอเขามาอยู่ในสภาพ วิญญาณ เขาเห็นชัดเลยว่า เขาเกิดมานี้ โง่จริงๆ ป่านนี้ น้องชายเขาที่ชื่ออาร์ม คงจะมีบุญตัวกลมๆ และบาปตัวแบนๆ ในนรก นู่น

นี่…แสดงว่า นรกมี เพราะผีบอกกะข้าเอง ว่านรกมี น้องชายเขาที่ตายพร้อมกัน ไปเสวยวิบากอยู่ในนั้น เขาระลึกถึงเพื่อนเขา ที่เคยเป็นทหารร่วมกัน

นั่นก็คือเจ้าพร ที่ชาตินี้ ดันมาเกิดกำเนิดเป็นผู้หญิง อ้วนดำ ทั้งๆ ที่ ตอนมีรูป ก็ไม่เคยเห็นหรือรู้จักกัน แต่พอมาเป็นผี นี่…เขาดันจำอดีตได้ ว่าใครเคยเป็นใคร

และเจ้าพรเอง แม้มันจะมีรูปใหม่เป็นเครื่องกั้นอยู่ แต่มันมีญาณรู้เป็นเซ้นส์ของมันว่า มันมีสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น กับภาวะจิตมัน

ผีท่านอั๋นก็เลยอธิบายภูมิเก่าๆ ให้ฟัง และสั่งข้าให้บอกเจ้าพร ที่เคยเป็นเพื่อนรักว่า ให้เจ้าพร ทำบุญเยอะๆ ทำยังไงก็ได้ ขอให้ทำบุญเยอะๆ ในขณะที่มีรูปมีชีวิตอยู่

เพราะการทำบุญเท่านั้น จะทำให้จิตวิญญาณไปทางสว่างได้ วิญญาณจะไม่มัวหมอง และมีที่อยู่ที่พักพิงแห่งจิตวิญญาณ

แม้วิญญาณนั้น จะยังไม่สิ้นอายุขัยก็ตามที แต่หากไม่ได้สร้างกุศลอะไรเลย หรือสร้างมาน้อย ไม่สามารถเป็นที่ตั้งกำลังแห่งใจได้

อกุศลก็จะมีกระแสเชี่ยว มันจะจมดวงจิตให้หายไปกับความมืดมิด เขานี้เห็นชัด แต่หากมีรูป จะมองไม่เห็นเลย เพราะตัวตนแห่งโปรแกรมมันบดบัง

เขาเสียดาย และเสียโอกาสไปแล้ว เขาไม่มีเครื่องมือบันทึกกุศลแล้ว แต่เขารู้ ว่าควรทำอย่างไร กับสมัยที่วิญญาณยังมีรูปครอง

ทำไมเขาถึงโง่อย่างนี้ ทำไมเขาถึงไม่หันหน้าเข้าหากุศล ให้มากๆ ผีท่านอั๋นฝากข้าให้ช่วยเตือนช่วยบอกคนอื่นๆ ด้วย

แต่ข้าส่ายหน้า บอกผีว่า ช่างหัวแม่มัน บอกไปมันก็ไม่เชื่อหรอก ท่านเองก็ไม่เชื่อมาก่อน จำไม่ได้หรือ และเป็นเช่นนี้ทุกๆ ชาติ ที่วิบากย้อนมาให้พบเจอกัน

จะมาบอกมารู้มาเห็น ท่านจะรู้จะเห็น ยังไง คนอื่นเขาไม่เห็น เขาไม่เชื่อหรอก มันก็เหมือนตัวท่านที่ไม่เคยเชื่อ ฉันใดก็ฉันนั้น ป่วยการ

ช่างแม่งพวกมนุษย์เหอะ ท่านผี ผีท่านอั๋น มั่นใจว่าถ้าข้าบอก ใครๆ ก็ต้องเชื่อ แต่ข้าก็มั่นใจว่า ถึงข้าจะอธิบายหรือบอกยังไง มันก็ไม่เชื่อ

ดีไม่ดี มันจะด่าจะหาว่า ข้านี้ หาสรรเสริญอีก ว่าสามารถโม้กับผีได้ ปล่อยไปเหอะ ช่างแม่มัน ข้าจะบอกกับคนที่ควรบอกก็แล้วกัน

ยังมีเรื่องราวอีกมากมาย ที่ได้พูดคุยกัน แต่วันนี้ คงต้องพอแล้ว ข้าสงสารคนช่วยพิมพ์ นี่ก็เลยเวลามาโขแล้ว ค่าโอที ข้าคงให้ไปเก็บกับพวกแกก็แล้วกัน วันนี้ หวัดดี

พระธรรมเทศนา ณ วันที่ 4 มีนาคม 2557 โดย พระอาจารย์ธรรมกะ บุญญพลัง